£añcuchy znaków (string)

Pojedyncze cudzys³owy

Najprostszym sposóbem na zdefiniowanie prostego ³añcucha znaków, jest umieszczenie go w pojedynczych cudzys³owach (znak ').

Aby w takim ³añcuch umie¶ciæ symbol pojedynczego cudzys³owu, nale¿y go poprzedziæ uko¶nikiem wstecznym (\), tak jak w wielu innych jêzykach programowania. Je¶li uko¶nik wsteczny ma wyst±piæ przed symbolem pojedynczego cudzys³owu lub na koñcu ³añcucha, wtedy nale¿y napisaæ go dwukrotnie. W przypadku u¿ycia uko¶nika wstecznego z innym znakiem, uko¶nik te¿ zostanie wy¶wietlony! Nie ma zatem potrzeby pisania uko¶nika dwukrotnie w innych sytuacjach.

echo 'przyk³adowy tekst';
echo 'Wewn±trz ³añcuchów znaków mog± siê znajdowaæ prze³amania linii,
o w³a¶nie takie.';
echo 'Adam powiedzia³: "I\'ll be back"';
// wynik: ... "I'll be back"
echo 'Czy na pewno chcesz skasowaæ C:\\*.*?';
// wynik: ... skasowaæ C:\*.*?
echo 'Czy na pewno chcesz skasowaæ C:\*.*?';
// wynik: ... skasowaæ C:\*.*?
echo 'Próbujê w tym miejscu wprowadziæ: \n znak nowej linii';
// wynik: ... wprowadziæ: \n znak nowej linii

Podwójne cudzys³owy

Kiedy ³añcuch znaków jest umieszczony pomiêdzy podwójnymi cudzys³owami, PHP interpretuje wiêcej sekwencji cytowania dla znaków specjalnych:

Tak jak w poprzedniej sk³adni, zapisanie uko¶nika wstecznego przed ka¿dym innymi znakiem spowoduje wy¶wietlenie zarówno uko¶nika, jak i znaku.

Ale najwa¿niejsz± w³a¶ciwo¶ci± podwójnych cudzys³owów jest to, ¿e zapisane w nich zmienne zostan± zamienione na ich warto¶ci. Wiêcej informacji w rozdziale parsowanie ³añcuchów znaków.

Sk³adnia Heredoc

Jeszcze jednym sposobem na zapisanie ³añcucha znaków jest u¿ycie skladni heredoc ("<<<"). Po operatorze <<< powinno siê umie¶ciæ identyfikator i takim samym identyfikatorem trzeba zakoñczyæ ³añcuch znaków.

Identyfikator zamykaj±cy musi zaczynaæ siê w pierwszej kolumnie nowej linii. Identyfikator musi te¿ podlegaæ regu³om nazewnictwa w PHP: musi siê sk³adaæ wy³±cznie z alfanumerycznych znaków oraz znaku podkre¶lenia i musi zaczynaæ siê od litery lub znaku podkre¶lenia.

Sk³adnia heredoc zachowuje siê podobnie jak tekst w cudzys³owach podwójnych. Oznacza to te¿, ze nie ma potrzeby cytowania cudzys³owów w tej sk³adni, ale nadal mo¿na u¿ywaæ znaków cytowanych, opisanych powy¿ej. W tej sk³adni nazwa zmiennej zamieniana jest na jej warto¶æ, ale nale¿y zachowaæ ostro¿no¶æ przy zapisie z³o¿onych zmiennych razem z tekstem.

Przyk³ad 7-2. Przyk³ad sk³adni heredoc <?php $str = <<<EOD Przyk³ad ³añcucha znaków, zajmuj±cego kilka linii, zapisanego w sk³adni heredoc. Przyk³adowe zastosowanie w przezentacji liryki. Litwo! Ojczyzno moja! ty jeste¶ jak zdrowie; Ile ciê trzeba ceniæ, ten tylko siê dowie, Kto ciê straci³. Dzi¶ piêkno¶æ tw± w ca³ej ozdobie Widzê i opisujê, bo têskniê po tobie. \tAdam Mickiewicz - Pan Tadeusz EOD; /* Bardziej z³o¿ony przyk³ad, ze zmiennymi */ class foo { var $foo; var $bar; function foo() { $this->foo = 'Foo'; $this->bar = array('Bar1', 'Bar2', 'Bar3'); } } $foo = new foo(); $name = 'MojeImiê'; echo <<<EOT Nazywam siê "$name". Wy¶wietlam $foo->foo. A teraz wy¶wietlam z tablicy: {$foo->bar[1]}. Po dwukropku powinien pojawiæ siê znak 'A': \x41 EOT; ?>

Parsowanie zmiennych

Kiedy ³añcuch znaków jest zapisany w cudzys³owach podwójnych lub w sk³adni heredoc, zawarte w nim nazwy zmiennych s± parsowane, tzn. zamieniane na ich warto¶ci.

S± dwa rodzaje sk³adni, prosta i z³o¿ona. Sk³adnia prosta jest najbardziej popularna i najwygodniejsza, pozwala na parsowanie zmiennej, warto¶ci z tablicy oraz w³a¶ciwo¶ci obiektu.

Sk³adnia z³o¿ona pojawi³a siê w PHP 4, i mo¿na j± rozpoznaæ po nawiasach klamrowych, otaczaj±cych wyra¿enie.

$beer = 'Heineken';
echo "$beer's taste is great"; /* dzia³a, "'" nie jest poprawnym znakiem nazwy
zmiennej*/
echo "He drunk some $beers"; /* nie dzia³a, 's' jest poprawnym znakiem nazwy
zmiennej*/ 
echo "He drunk some ${beer}s"; // dzia³a

$owoce = array( 'truskawka' => 'czerwona' , 'banan' => '¿ó³ty' );

// zauwa¿ ¿e to dzia³a inaczej poza cudzys³owami
echo "Banan jest $owoce[banan].";

echo "Kwadrat ma szeroko¶æ $kwadrat->szeroko¶æ metrów.";

// Nie dzia³a. Trzeba tu zastosowaæ sk³adniê z³o¿on±
echo "Kwadrat ma szeroko¶æ $kwadrat->szeroko¶æ00 centymetrów.";

$fajne = 'fantastyczne';
echo "To jest { $fajne}"; // nie dzia³a, zwraca: To jest { fantastyczne}
echo "To jest {$fajne}";  // dzia³a, zwraca: To jest fantastyczne
echo "Kwadrat ma szeroko¶æ {$kwadrat->szeroko¶æ}00 centimetrów."; 
echo "To dzia³a: {$arr[4][3]}";     

// Tak jest ¼le z tego samego powodu
// co $foo[bar] poza ³añcuchem. 
echo "Tak jest ¼le: {$arr[foo][3]}"; 

echo "Prawid³owo jest tak: {$arr['foo'][3]}";
echo "Mo¿na nawet pisaæ tak: {$obj->warto¶ci[3]->nazwa}";
echo "To jest warto¶æ zmiennej o nazwie $nazwa: {${$nazwa}}";

Indeksowanie ³añcucha (ofsety)

Dostêp do pojedynczego znaku ³añcucha jest mo¿liwy po podaniu jego indeksu (ofsetu) w nawiasach klamrowych, zaraz po nazwie zmiennej. Pierwszy znak w ³añcuchu ma indeks zero.

Przyk³ad 7-3. Przyk³ady u¿ywania ³añcuchów znaków <?php /* Przypisywanie ³añcucha do zmiennej */ $str = "To jest ³añcuch znaków"; /* Do³±czanie innego ³añcucha */ $str = $str . " a to jego dalsza czê¶æ"; /* inny sposób do³±czania, ze znakiem nowej linii na koñcu */ $str .= " wraz ze znakiem nowej linii na koñcu.\n"; /* Ten ³añcuch bêdzie zawieraæ: "<p>Liczba: 9</p>" */ $num = 9; $str = "<p>Liczba: $num</p>"; /* Natomiast tutaj bêdzie: "<p>Liczba: $num</p>" */ $num = 9; $str = '<p>Liczba: $num</p>'; /* Pobranie pierwszego znaku ³añcucha */ $str = 'To jest przyk³ad.'; $pierwszy = $str{0}; /* Ostatni znak ³añcucha */ $str = 'Dalsza czê¶æ przyk³adu.'; $ostatni = $str{strlen($str)-1}; ?>